Ik zat vorige week lekker met mijn vriendin televisie te kijken toen we tijdens het zappen langs het programma “hoe heurt het eigenlijk” kwamen met Jort Kelder. Een programma over de etiquette van de Nederlandse nouveau riche en omhoog gevallen yuppen, ballen en andere hockey types. Ik heb er erg om moeten lachen moet ik zeggen, en dan met name om de jongens en meisjes van “goede afkomst” die zichzelf reuze serieus nemen en overtuigt zijn van hun eigen klasse. Zij voelen zich hoog verheven boven het  gewone werkvolk. In hun taalgebruik “het gepeupel”.

 

Ineens kreeg ik een flashback naar een wedstrijd die ik een tijd geleden had gegooid. Na een koppelpartij die ik, overigens meer dan terecht (maar dat is altijd bij mij ;-p), gewonnen had, zei mijn tegenstander tegen me: “alsjeblieft”, waar ik toch eigenlijk een netjes en meer dan verdiend proficiat of gefeliciteerd had verwacht. Tevens opmerkelijk: Niemand van zijn eigen team vond dit raar of ongepast en corrigeerde deze jongeman.

 

Nu kende ik deze tegenstander al langer dan vandaag. En wist ik eigenlijk wel hoe omhoog gevallen en elitair deze jongeman zich wel niet voelde:

“ Veel beter dan dat gepeupel om hem heen die denken dat ze kunnen darten. Wat denken ze wel niet, een beetje winnen van hem….hoe kunnen ze”.

Vorige week ging mijn gedachte, toen ik zo`n korpsbal bij Jort Kelden zag langskomen, meteen terug naar deze jongeman. Heel erg vergelijkbaar eigenlijk nu ik er zo eens over nadenk.

 

Is het eigenlijk niet zo dat er bij darten ook een etiquette bestaat? Een regelgeving met geschreven en ongeschreven regels over hoe je met je tegenstanders omgaat? In mijn ogen wel in ieder geval. In mijn optiek bestaat deze etiquette uit drie regels:

  • Je behandeld je tegenstander altijd met respect (ook wanneer je vindt dat je heel veel beter bent dan hem/haar)
  • Je belemmert/frustreert niet met opzet het spel van een ander (roepen tijdens het gooien, langzaam teruglopen recht op je tegenstander af, en zo kan ik nog wel wat voorbeelden geven)
  • Je geeft na afloop netjes een handje, en als je hebt verloren feliciteer je je tegenstander, mokken en schelden doe je later maar (wat overigens soms heel begrijpelijk kan zijn)

 

En als je jezelf dan toch nog heel veel beter vindt dan al dat “gepeupel” waar je tegen moet gooien zou ik prof worden, dan hoef je daar in ieder geval niet meer tegen te gooien. Of misschien moet je dan een elite dartsbond op te richten. Zo een waar alleen maar mensen mogen gooien die alles winnen, waar je kan neerkijken op alle mensen waar je tegen gooit en je beter bent dan alle anderen. Lijkt me toch lastig, zo`n bond van 1 speler.

Hugo